
با تپش های قلب یک پرنده ی کوچک
در پر ازدحام ترین گذرگاه اعصابم
به اوج می رسم!
صدای تو خوب است.
صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبیست
که در انتهای حزن می روید.
پ.ن:سهراب رو دوست ندارم اما امروز ارتباط عجیبی با این شعر برقرار کردم.حسش کردم!
.
شکسته ام
.
دلتنگم
پ.ن:دلم می خواد ساکت باشم